2018

Het leven, de liefde, de rust en de drukte.
Bedankt dat jullie me elke dag laten ervaren dat ik besta.
Het verdriet, de vrijheid, ons geluk en de warmte.
Bedankt voor het gevoel dat jullie me dagelijks geven.

We moeten blij zijn met wat we krijgen in dit leven. En geloof me als ik zeg dat ik er de laatste tijd ook heel veel dagen tussen heb zitten waarvan ik denk: “Is het al morgen?”
Maar elke dag heeft wel één moment waar ik het leven, de warmte, de vrijheid, de liefde of geluk mag ervaren.
En ik ben blij met die momenten, die momenten zorgen ervoor dat ik stapje voor stapje vooruitgang boek.
Ik ben niet perfect en dat wil ik niet eens zijn. Ik heb zo mijn fouten gemaakt en er zijn dagen dat ik ze nog maak, maar ook dat is het leven, zolang je er van leert.

Er zijn 7 dingen in mijn leven waar ik het meest dankbaar voor ben en misschien is het eens goed om dit te beschrijven.

Mijn vader…..de herinneringen die ik heb aan jou zijn er te weinig, maar genoeg om de dagen mee door te komen. Met je “paarse” ogen en je mooie witgrijze haar, zat je daar op je stoel als mijn held. Je hoefde niets te zeggen en al was ik de 10 jaar voorbij…ik mocht nog steeds op schoot als ik verdrietig was. Je kwam me halen uit school en er ging geen dag voorbij dat ik je niet zag. Je was er…en je bent er nog steeds. Al mis ik je en heb ik je nodig…ik weet dat ik altijd door jouw lichtjes wordt geleid. Dank je wel pap!

Mijn moeder…..Elke dag, altijd. Er is geen dag voorbij gegaan dat je niet voor ons zorgt. Vanaf de luiers tot aan tegeltjes plakken in een nieuw huis. Alles wat in je macht lag en nog ligt deed/doe je. Sparen tot je erbij neerviel om op vakantie te kunnen. De zorg voor je man, je ouders en zelfs voor mensen die verder van je af staan. Niets is te gek. Je denkt dat ik niet zie dat je jezelf vaak voorbij loopt. Je pijn erger wordt en je eigenwijs doorgaat, maar ik zie het wel. En mijn respect naar jou toe groeit met de dag. De liefde voor je kleinzoons en de zorg en aandacht die ze van je krijgen. Ik hoop dat ik later die oma kan zijn voor mijn kleinkinderen.
Bedankt Mam en Happy Birthday!!!

Mijn 2 kids…mijn perfecte, mooie, gezonde, lieve en stoere mannen. Elke dag leer ik van jullie dat ik een beter mens moet zijn. Elke dag stellen jullie mijn geduld op de proef en daar leer ik van. Elke dag leren jullie mij dat geluk schuilt in de kleine dingen. In de kleine woordjes, zinnetjes of knuffels. Een kus op mijn arm als ik je aankleed, een knuffel als je toch krijgt, wat je eigenlijk niet zou krijgen. 2 totaal verschillende personen die mijn leven verrijken en het beste, maar ook het slechtste uit mij halen.
Ik het voor jullie op wil nemen als jullie verdrietig zijn en het leven nog niet genoeg begrijpen. Jullie zijn een deel van mij, maar ik leer elke dag een beetje meer dat jullie je eigen persoontje zijn. En ik ben trots op jullie. Bedankt dat ik jullie op deze wereld heb mogen brengen.

Mijn vriendinnen….bedankt! Bedankt dat jullie ieder uniek zijn. Bedankt dat ik met mijn verhaal bij jullie kan komen, zonder oordeel. Dat jullie mij steunen, al begrijpen jullie mij niet altijd. Dat ik mag huilen en lachen, dat ik mag schreeuwen en boos mag zijn. Bedankt voor de urenlange telefoongesprekken die soms niet eens over iets gaan. Bedankt voor de appjes die altijd precies op het juiste moment komen. Bedankt voor alles wat ik bij jullie kan uiten, zonder oordeel, maar met advies. Thanks honey’s!

Mijn T.….19 jaar. Zoveel jaar en dan nog verbaas je me soms. Je bent mijn steun, mijn rots, mijn maatje. Samen al zoveel meegemaakt en overleefd. Samen lachen, samen huilen, leven door dicht bij elkaar te zijn. Al zou je willen, je komt niet meer van me af. Jij maakt mij sterker, zwakker, en prikkelbaar, maar ook geduldiger. Elke dag met jou is een dag geleefd. Je steun en je berekenbaarheid maken mijn sombere dagen lichter. Bedankt voor alles en alles wat nog komen gaat! Ik hou van je tot aan de sterren en daar voorbij!!

Last but not least….Familie….hoe moeilijk soms ook, familie is en blijft iets wonderlijks. Iedere familie heeft altijd een eigen verhaal. En zo ook die van ons. Maar er is en blijft altijd een familie. En tja er vallen er ook soms wat weg. Iedereen heeft recht op zijn eigen leven en het is nou eenmaal zo dat er veel hun eigen weg inslaan.
Maar dat betekend niet dat het geen familie meer is.

Herinneringen zoals je eerste keer naar de Marathon met je grote nicht die je altijd als grote zus hebt gezien. Leren schaatsen van je grote neef en mee mogen rijden in zijn zalmroze auto met Extreme en Mr Big over de speakers. Barbies en schoenen shoppen met je oom en tante, waar je later flugels mee drinkt en oud en nieuw bij viert. Logeerpartijtjes bij je oom en tante die nu in Zeeland wonen en je tante die je dan mee naar de kermis neemt in je pyjama, terwijl je eigenlijk al in bed lag.
De krant rijden met opa en stiekem 10 gulden krijgen ipv 5 als oma het niet zag.
Op de bar dansende neven- in een tent die geiten peter heet – en die hun pincode vergeten. Een kleine, maar ineens al grote neef als voorbeeld voor onze zoon. Een nicht die als een tante voor onze kinderen fungeert. Een tante die als steun en toeverlaat naast mijn moeder heeft gestaan in haar meest donkere periode en nog blijft staan en zo haar afdruk heeft achtergelaten in onze opvoeding.
Aanwezig mogen zijn bij de geboorte van ons kleine nichtje om vervolgens terug te rijden naar de camping en weet dat er een klein nieuw mensje de familie groter maakt. Een schoonfamilie die voor ons beide aanvoelt als eigen (al is dat wel eens anders geweest), met vakanties, yoga, sportschool, klusadvies en een kerstdag waar alle (schoon) families samen kunnen komen. De hele familie samen op bruiloften en begrafenissen. Al is dat laatste wat droevig, maar Ohana!!! Ohana betekend familie en familie laat je nooit in de steek. Bedankt voor dit geschenk, bedankt voor dit gevoel.

Bedankt leven…voor mijn 7 wereldwonderen. Bedankt dat ik ben wie ik ben. Bedankt dat ik mag zijn wie ik mag zijn. Nogmaals ik ben niet perfect, maar als ik elke dag stil sta bij alles wat ik niet heb of nog zou willen, dan vergeet ik wat hierboven staat. Ik hou van de mensen in mijn leven, mijn ups-and-downs en vooral de verassing en het onbekende in de toekomst. Ik ga zien wat komen gaat, maar wat er ook komt, ik ben al dankbaar voor wat ik heb mogen ontdekken en de herinnering pakt niemand mij meer af.