Alledaagse Verhalen


...

Ken je die film: Binnenstebuiten? (InsideOut) Die gekleurde poppetjes die allemaal voor een emotie staan. Blij, Verdriet, Woede, Angst, en Afkeer.Weet je dat die allemaal voorbij komen als je je externe harde schijf aan het opruimen bent.😉Nou ja.. 3 verschillende harde schijven met inhoud uit blijkbaar 1980. En ik zeg wel opruimen maar het isuitzoeken, ordenen, bekijken, dubbelen verwijderen met 9 verschillende gratis programma’s die volgens ChatGPT goed werken en dan toch aan het eind ineens niet doen wat ze moeten doen. 😶Deel 2 van Binnenstebuiten heeft nieuwe karakters. Jaloezie, Ennui (ja echt dit is een woord en het staat voor: verveling en lusteloosheid). Verlegenheid en Nostalgie zijn ook die zijn aanwezig tijdens dit proces. En ik ga dood van Ennui omdat het zooooooo f*ing langzaam gaat.Bij elkaar 3,5 Terabyte aan data op 2 schijven uit het jaar oerknal.💥Nostalgie komt echt elke minuut wel 19 keer voorbij en Jaloezie is ook van de partij op mijn eigen ik: PRE-2009. Ik had een middel?! Ja echt! En bovenbenen die elkaar niet raakte. Jaja🤤!Er zitten ook echt wel foto’s en filmpjes tussen die het karakter Verlegenheid niet echt eer aan doen. Meer plaatsvervangende schaamte! En hoe vaak ik wel niet dacht…neeeee oh neee, uh hell no!!! 🙈Deze mogen in de prullenbak, besluit ik dan toch dat het onderdeel is van mijn leven. Het hoort erbiij. Elke beschamende foto is deel van mij en het geluid van video’s kan je gelukkig uitschakelen 🔇, want die stem!? OMG!Merendeel ben ik Blij hoor. Want als ik alles zo terug kijk op de vele (dubbelen) foto’s en video’s bedenk ik: “wat een leven heb je er al opzitten en zoveel mensen die je leven kleuren en gekleurd hebben”.❤️💟💙 Herinneringen, maar ook geen herinneringen???😳 Ik kijk naar sommige foto’s en denk: Uhhhhh was ik daarbij? Wanneer was dit? Waarom weet ik dit niet meer? Dan komt Angst om de hoek kijken. Nee gekheid, ik denk gewoon dat het geen indruk heeft gemaakt. En voor wie de film kent is die herinnering waarschijnlijk naar de Memory-dump verdwenen. Dit is de diepe, grijze afgrond waar de grijze/vervaagde herinneringsbollen naartoe gaan. BingBong help?! .....Weet je niet wie BingBong is!?! 🤯 Ga de film kijken!!!Ik begon dit project omdat ik een nieuwe verjaardagskalender wilde maken voor mijn moeder haar verjaardag! Happy Birthday Mam! 🎈💐. Dit bleek niet zo snel gedaan. (Ze is al bijna weer jarig🤦🏼‍♀️.) Ondertussen ben ik (ja echt) al 211 uur en 16 minuten bezig en nog komt er geen einde aan. 🕐Ik vond fotomappen met als naam 1980. Nieuwsgierig natuurlijk, want toen was ik nog niet eens geboren. Maar er zaten foto’s in uit het jaar 2000??? Tja dat had je toen! Iedereen in paniek want de computers zouden ontploffen, floppy's💾 zouden smelten en de kalender kon niet van 1999 naar 2000 op de mega grote Hewlett Packerd of een soort gelijk merk. Dit bakbeest -wat bijna bij iedereen in de kast stond en via inbel verbinding op het WereldWijdeWeb terecht kwam- was toen echt luxe. Blijkbaar heeft ie toen een map aangemaakt uit 1980 en besloten dat daar de foto’s inkwamen van 2000. Jaja, de aluminium folie was op tijdens de millennium jaarwisseling dus daar komen die gaten in mijn geheugen vandaan…(gok ik, of....het waren 👽👾.)Maar goed ondertussen zit ik te wachten tot een programma, 654 gigabyte aan video’s aan het scannen is op dubbelen. Ennui is a b*tch, dus vandaar dit verhaal. Welke heb ik nog niet gehad van de film? Oh Verdriet en Woede. Die doen we straks. Afkeer die dan maar eerst. Afkeer komt bij mij door een te laag zelfbeeld. Op dit moment 44 in de Pre-overgang en alles aan mijn lijf veranderd. Al eet ik niks, dan val ik niet af, al eet ik 1 cracker kom ik 3 kilo aan. Mijn haar wordt dunner, mijn huid wordt slapper en mijn rimpels zijn ondertussen al in de pubertijd. 👵🏼 Dus als ik foto’s zie van mezelf van 10 jaar terug denk ik: "Ik wil terug naar 2016." Ik spreek mezelf mega tegen natuurlijk, want de jaren hebben mij gevormd, de mensen op de foto’s hebben bijgedragen aan mijn leven en ik ben echt vaker gelukkig NU dan TOEN. Ik omarm mijn levenslessen en ben blij met iedereen die een indruk heeft achtergelaten op mijn ziel.👣  En het is de buitenkant maar. Ik verander niet van binnen. (Behalve tijdens een opvlieger of een prikkelverwerking-storing waar ik er nu 3 van per dag lijk te hebben in deze fase van mijn leven. Maar ook dat hoort erbij. Toch⁉️) Het besef dat ik -toen in 2016- mezelf  ook niet mooi genoeg vond besluipt me dan ook.  Dus het is nooit goed. Gelukkig weet ik nu wel wie ik ben, al dacht ik in 2016 echt al dat ik dat wist, maar hahahahahaha😆. Dus vooruitgang!En dan; Woede tja, niet echt … meer  gefrustreerde boosheid gepaard met Verdriet. Verschillende momenten vastgelegd op foto/video die dat gevoel oproepen. Ik voelde me al verdrietig tijdens dat fotomoment, besef ik. Dat komt nu harder binnen, omdat ik toen al wist wat ik nu weet. Boosheid is geen vlammende rode boze animatie 😡bij mij, meer een gevoel van waarom? en dat het antwoord je nooit voldoening zal geven. (Als je het al krijgt) De momenten op film/foto laten je een moment zien, een moment waarvan je denkt dat je zo moest zijn of zo moest doen en een beeld naar de buitenwereld schetst, want dit ken je als "geluk." Achteraf gelul natuurlijk. Sommige dingen zijn een gevecht en je wilt ervoor vechten en dat doe je tot een punt dat je moet loslaten. Zelfbehoud.Een collega van mij zei: als je maar lang genoeg trekt, krijg je zelfs een dood paard over de streep. (of zoiets) Maar sommige paarden vallen -door het eindeloze getrek en gesleep- nog uit elkaar vóór de finish. Zit je dan met lamme armen en een half paard. 🐴 Nee dankje!Maar over het algemeen overheersen Nostalgie en Blij tijdens het bladeren door de jaren heen.De geboorte van de jongens, de verjaardagen van beide en de zelfgemaakte uitdeel cadeautjes. 🎁De wintersportvakanties met familie. Inclusief 🍌🍌🍌lasagne, de vele campings (zelfs die om de hoek), Spanje en natuurlijk de Bali reis.💝 Efteling met beide oma’s in de scootmobiel en de Toverland uitjes. JVA 🐸door de jaren heen en klussen in je eerste echte huis. Eindeloze gesprekken met bakkies koffie en uitjes met vriendinnen. Alle geliefde huisdieren die voorbij schuiven in mapjes, creatieve projecten zoals spookhuizen en bibliotheken bouwen. Ziplinen en scooteren met neven en nichten. Filmpjes gemaakt voor en door familie.  Mijn oudste die laminaat leert leggen in ons nieuwe huisje en mijn jongste -die op elke foto met een ⚽- een gezicht heeft alsof hij een miljoen heeft gewonnen. 🏆Blij dat ik ook beelden vind van de laatste paar jaar waar ik ook op sta aangezien ik meestal de foto’s maak. Maar het meest nog dankbaar voor de beelden waar de mensen op staan die nu niet meer in ons leven aanwezig zijn.🙏🏼 Niet alleen door rouw ✨ maar helaas ook door paden die ons andere richtingen lieten bewandelen. 🥹 Dus over het algemeen: een intens project met een lach en een traan. En ik weet dat geluk officieel geen emotie is, maar al deze emoties bij elkaar mogen ervaren (in ondertussen 216 uur en 9 minuten) maken me toch wel Hormonaal Happy. 🤪

Lees meer »

...

24 februari 2025... Dag 1 van mijn nieuwe start. Nou ja...de afgelopen 5 jaar was eigenlijk elke dag een nieuwe start, maar nu komt het compleet met 2 verdiepingen en een tuin.😉

Lees meer »

...

Oke, vandaag was toch wel het dieptepunt van irrationele angst. Om 11 uur naar de huisarts om een moedervlek te laten verwijderen in mijn nek. Blijkbaar heeft mijn psycholoog gelijk en zie ik de laatste tijd te vaak, te veel beren op de weg. 🐻🐻‍❄️🛣️ Rampscenario’s flitsen voorbij. Naald in je nek, dwars door je slagader, bloed spuit alle kanten op, bot mes, ik voel wat en beweegt, zij schiet daardoor uit in mijn kin of mijn schouder, gapend gat in mijn nek, 19 hechtingen, nek kraag en ga zo maar door.

Lees meer »

...

8.07 uur zondagochtend. Ik pakte mijn telefoon om te kijken hoe laat het was. Half slaperig nog, want ik dacht iets te horen waar ik wakker van werd. Blijkbaar had ik gelijk. Naast mijn telefoon lag een briefje met het niet leesbare handschrift van mijn oudste zoon met de tekst: “hey mam, je mag niet uit bed tot 10.10. Je mag wel naar de wc.” Ja top! Nu moet ik dus ineens naar de wc. 🚽Ik strompel nog half slaapdronken richting de gang, naar het toilet. In mijn ooghoek zie ik een slungelige puber in de keuken staan en hij zwaait... een soort van. Ik doe gewoon alsof ik hem niet zie, want ik wil ook zijn verrassing niet verpesten. Eenmaal uit de toilet hoor ik achter me: "Mam, wil je koffie?” Ik doe alsof ik schrik en ik probeer met mijn slaperigste blik verbaasd te kijken en zeg: “Goedemorgen Boef, wat ben jij vroeg op, moet je werken vandaag dat je zo vroeg bent?” (Oke, oke ik weet het, hij is niet meer klein en het is geen Sinterklaas, maar het voelde voor wel alsof ik iets in stand moest houden ofzo). Hoe lief is het als je puber van 14 voor het eerst van zijn tienerleven op zondag niet uitslaapt tot 12 uur.❤️ En dus toch wel wakker kan worden van een echte wekker in plaats van het geroep van een gefrustreerde moeder. “Uh ja lekker, dank je.” Hij zegt dat hij het wel komt brengen en dat ik het briefje even moet lezen. Ik gehoorzaam natuurlijk braaf. Een paar minuten later volgt de koffie gevolgd door een knuffel en de mededeling dat ik nog mag slapen als ik dat wil. Lijkt me heerlijk… dacht ik nog. 🤔

Lees meer »

...

Oke....Ik zal gelijk met de deur in huis vallen: Geen idee of dit werkt of dat ik hier iets mee opschiet, maar ik zit sinds kort in een periode van, tja, ik weet niet hoe ik het noemen moet. Ik sta even stil, ik loop vast, en ik ben vooral niet mezelf. Ik voel me leeg. 🫗Ik geniet niet meer optimaal van het leven. Ik functioneer wel gewoon, doe alles wat ik moet doen wat betreft de kinderen. De verplichtingen en het huishouden het opvoeden etc, maar als ik niks doe, in het hoekje van mijn bank met een dekentje is het ook wel prima. Dan kijk ik hele seizoenen weg van een vage serie op een of andere streamingsdienst. 📺 Alles is momenteel even grijs, zonder emotie en als de emotie dan wel komt dan is het in overvloed.

Lees meer »