Geplaatst op 15 oktober 2016 om 15:34 uur
Emotioneel afscheid van de Kids. Gelukkig was er versterking. J. en oma en onze chauffeur voor deze dag: J. Kleine grootste man in tranen. Heel verdrietig en echt dikke tranen. Dan breekt mijn hart wel even.💔 Maar ik heb me groot gehouden, want hij heeft niks aan een mama die ook nog eens huilend de deur uitloopt. Kleine kleinste man riep tussen alles door: "Ik mis jou...doei!" Nog net niet erachteraan: "Ga nou maar gewoon weg!" 😅Vervolgens veilig op centraal aangekomen en eerst even een Starbucks gehaald. Toen in de trein. Op Schiphol aangekomen waren R. (papa van T.) en I. (vriendin van R.) ons komen uitzwaaien. Bakkie koffie, Burger King en vervolgens in de rij voor de bagage afhandeling. Ondertussen vraag ik me af wanneer de zenuwen komen....voel nog niet heel veel. Het voelt heel onrealistisch nog. Vervolgens afscheid genomen van de uitzwaaiers en richting douane. Tas in bakje, vest in bakje, vloeistof in bakje. En toen kwam het...de zenuwen sloegen toe...en niet door het besef van de reis, maar alle spullen kwamen terug behalve mijn rugzak. Die ging achter het glas... aan mij voorbij. Ik heb de hele inhoud van de tas wel 300x in een paar seconden door mijn hoofd laten gaan.😳 Geen idee wat het zou kunnen zijn. Vervolgens het verlossende woord...en je raad het nooit! Ik wist het niet eens. Een aardappelschilmesje onder in mijn tas!!! 🔪
Leuk teamuitje gehad paar weken terug, waarbij de opdracht was om zo'n ding mee te nemen. Nooit gebruikt en nooit eruit gehaald.....begint goed.🙈 Gelukkig mochten we verder als ik afstand van het mesje deed. Uhh nee liever niet. ”Tuurlijk wel! Pfff wat een avontuur dit. Loop ik te zeuren over T. zijn medicatie en verklaringen....blijk ik zelf verdachte goederen mee te nemen. 🚔🚨
De vlucht vertrekt om 16.45 uur nu nog even wandelen en beetje relaxen.
Het besef begint te komen nu. 🫨
Reactie plaatsen
Reacties