07-11-2026

8 dagen geleden alweer geland, 9 dagen geleden nog op het strand van Sanur!
De tijd ging daar een stuk langzamer. Genieten van de zon, elke seconde, van elke minuut en van elk uur. Hier is het best koud, elke seconde, van elke minuut, van elk uur. Ook iets  om van te genieten, begrijp me niet verkeerd. Ik hou van Nederland!❤️🤍💙 Dit is het land waar ik met mijn 3 mannen oud wil worden, maar dromen over een plek, waar we 9 dagen geleden nog waren,  is met dit -HollandsePietPaulusma- weer, toch niet zo heel verkeerd. Alhoewel ik het niet mis dat ik constant onder de wc bril en in de rol toiletpapier wil kijken of er een Guido🕷️ verstopt zit. En om over Arie en Freek nog maar te zwijgen!  Oh en iets wat ik echt nog even kwijt wil en nooit had gedacht ooit te durven zeggen: I love WC borstels! Ik heb er nog nooit bij stil gestaan dat ik zoiets simpels als een wc borstel zou kunnen missen. Nou geloof me: Ik heb hem gemist op Bali!

Alleen die jetlag is echt wel een dingetje….nou ja een dingetje, zeg maar gerust drama!! Elke nacht (sinds we thuis zijn) om het uur wakker. 🤨En het helpt ook niet dat Kai de eerste 5 nachten komt controleren of we nog wel in ons eigen bed liggen. Ik heb liever dat hij gewoon in ZIJN eigen bed blijft!

Donderdag nacht was het helemaal feest! T.  ligt zoals altijd al in het midden, om 02.00 uur kwam Levi naast mij liggen, want die had een nachtmerrie en vervolgens komt Kai om 03.34 uur zijn nachtelijke routine uitvoeren en kruipt tussen T. en mij in. Liggen we dan! In een bed van 180 cm breed, terwijl T. daar al 90 cm van gebruikt en wij met z’n 3en dus de andere 90 cm mogen delen! Top! Jetlag of geen jetlag, dit is niet bevorderlijk voor mijn algemene gezelligheidsfactor overdag. 😒Om 03.55 uur is het klaar, genoeg, basta! Ik ga eruit, richting keuken. Ik ben nu toch al wakker dus kan koffie er ook nog wel bij.

Ondanks de jetlag is mijn energie niveau deze week niet heel erg laag. Maar ik vergeet wel een hoop, merk ik. Kleine dingen zoals mijn vriendinnen (terug) bellen of mijn moeder die ik normaal gesproken dagelijks spreek. Van de week vergat ik zelfs de schoenen van Kai aan te trekken. 🤦🏼‍♀️Het arme kind keek me aan alsof ik ontsnapt was uit een instituut voor ontspoorde moeders, toen ik hem stoïcijns bleef vragen waarom hij niet naar beneden kwam op de portiektrap. “Maaaaaar mam!!” riep hij nog een paar keer voordat ik doorhad waarom hij daar bovenaan de trap bleef staan.
“Sorry mannetje.” Oeps!

Deze hele week is wel voorbij gevlogen. Werken, huishouden, Kids opvoeden en alle andere dagelijkse activiteiten die bij het leven horen. Zoals huiswerk van Levi monitoren, (die denkt dat hij zijn boekbespreking wel kan doen met een avi 2 niveau boekje met als titel “aap en de bal”) Wat denk je zelf vriendje?! En met Kai naar de tandarts voor de 4e keer. Alle smoezen komen uit de kast: “mijn benen zijn moe”,  “mijn jas past niet meer, dus ik kan niet naar buiten” en “ik kan mijn schoenen niet vinden” terwijl hij ze (dit keer) gewoon al aan had!  Maar wat ben ik trots op mijn 2 (zo verschillende) mooie mannetjes. Levi heeft zijn boekverslag helemaal zelf uitgetypt en zelf een foto van de schrijver opgezocht. En Kai is (na een poging “verstoppen” onder de bankjes in de wachtkamer) zo stoer geweest bij de tandarts en is nu klaar voor de komende 6 maanden.🙏🏼

Ik merk aan alles deze week dat Bali een “vingerafdruk” heeft achtergelaten. Ik ben nog steeds mijn eigen -chaotische, af en toe gestreste, en licht zenuwachtige- ik, maar ik merk ook dat ik alles om mij heen meer waardeer. Ik waardeer mijn T. meer en ik ben iets meer ontspannen naar hem toe. Ik ben oprecht gelukkig als ik hem zie na een lange dag werken. Ik smelt als hij met de Kids thuiskomt na een middagje zwemmen.
Als die blije koppies naar hem kijken, wanneer ze vertellen dat ze van de glijbaan zijn geweest, maakt mijn hart een sprongetje en besef ik dat dit mijn leven is voor nu, dit moment en dat ik daar alles uit kan halen wat ik nodig heb. Niet iedereen kan dat zeggen en niet iedereen bevindt zich in een situatie waarin je gezin compleet en gezond is.
En je weet nooit wat er morgen op je pad komt, maar ik weet wel wat ik nu heb en dit wat ik nu voel, kan niemand me meer afnemen. 

Ik heb nog nooit heimwee gehad naar iets anders dan mijn “thuis”, maar ook daarvoor geld dat er voor alles een eerste keer is, want wat mis ik Bali. Of mis ik het idee van Bali? Het samen zijn, het avontuur, de warmte en de omgeving?  De gevoelens en de herinneringen komen bovendrijven, meerdere momenten per dag. Maar heimwee is goed, dat betekend dat ik mijn wereld heb verbreed, en tegelijk weet wat ik heb.

Dus met alles wat ik voel en ervaar deze week, als een soort van emotionele achtbaan, weet ik dat ik nu toch echt weer “THUIS” ben!🏙️